یه نفر هست که میشه گفت تموم تلاشش اذیت کردن منه
یه نفر که شاید خیلی وقتایی که باید میبوده نبوده و یجورایی نمیشه رو همیشه بودنش حساب کرد
یه نفر که در لحظه همه چیزو هر کسیو به یه خواب شیرین میه
یه نفر که حتی با این که میدونم چند لحظه بعد مراسم در ذوق خوری روم اعمال میشه اما باز دلم نمیاد ذوق نکنم
یه نفر که بدون هیچ دلیلی یهو دلم میخواد یه چیزاییو واسش تعریف کنم. و دقیقا یهویی تر تر پشیمون میشم از گفتنش
یه نفر که دقیقا عکس منه و چشماش برخلاف من فقط با یکی دوتای منطق نگاه میکنه و شاید انگشت شمار اونم خیلی معدود یه نقطه اشتراک بینمون پیدا بشه
یه نفر که.
و مسئله اینه که من دقیقا نمیدونم چرا همچنان همو تحمل میکنیم????
و یه جورایی تنها سوالیه که دلم نمیخواد دلیلش بدونم
درباره این سایت